Ik ben er terug …

Eind juli vorig jaar zette ik hier mijn laatste berichtje neer, er heel erg van overtuigd dat ik niet meer terug ging komen. Waren het de verwarrende gevoelens die toen meespeelden omdat manlief ver weg in Afghanistan zat ? Het zou best wel kunnen, ik ben door diepe watertjes gezwommen die vier maanden lang, maar er waren ook momenten waarop ik alles weer aankon. Mijn leven heeft nog nooit op zo’n vreemde rollercoaster gezeten als toen die tijd.

Maar het heeft me veranderd, ik durf hier zonder blikken of blozen neer te schrijven dat ik niet meer dezelfde ben als voor het Grote Zandbak Avontuur. Het heeft me sterker gemaakt, omdat ik sterker moest worden. Het heeft me tegelijkertijd ook emotioneler gemaakt, in zoverre dat nog kon eigenlijk. Het spreekt mekaar tegen, maar zo voel ik het aan.

Genoeg over wat is geweest, ik ben er terug, goed voor diegenen die me gemist hebben, spijtig voor diegenen die het niet willen. Tijdens mijn blogafwezigheid is er genoeg gebeurd om al enkele postjes vol te krijgen, dus ik neem je mee, terug in de tijd.

Ik heb er weer zin in !

En met wat kan ik beter beginnen als met het moment waarop ons gezinnetje op 8 september 2012 weer herenigd werd op de luchthaven van Melsbroek …

Vier maanden lang keken we al naar dit moment uit, en die laatste uurtjes kropen dan ook tergend langzaam voorbij. Dochterlief, die de hele tijd haar gevoelens had weggestopt, werd plots een weke, huilende tiener die er ongelofelijk naar uitkeek om papa weer vast te kunnen pakken.

1

Ik weet niet hoe onze zenuwen het overleefd hebben, toen we het vliegtuig vanuit de verte zagen aankomen. Ik kan met geen woorden beschrijven wat er door ons heen ging toen de wielen de Belgische grond weer raakten …

2

Ondertussen was heel de bende familie en vrienden die al de militairen stonden op te wachten bijna gek van vreugde, je kon de tranen daar echt niet meer tellen. Mannen, vrouwen, kinderen, er was niemand die er onbewogen bij bleef. Ik denk dat zelfs de hardste bolster die er rondliep een traan moet hebben weggepinkt. Het was onbeschijfelijk en zelfs onwerkelijk.
En dan nog die enkele minuten wachten, totdat ze allemaal uit het vliegtuig waren gestapt. Minuten die uren duurde.
Tot plots de mannen en vrouwen verschenen met een roos in hun hand. Geloof me, je valt in ontelbare stukken uit elkaar van die duizenden emoties die door je lijf gieren. En de allermooiste beloning is het moment waarop je ziet dat dochterlief en papa weer in elkaars armen vallen …

3

En die roos die manlief toen in zijn hand had … die heb ik nog steeds.
Een herinnering aan de tijd die mij, meer dan ooit, heeft doen beseffen wat het allerbelangrijkste is in mijn leven …

4

14 gedachten over “Ik ben er terug …

  1. tja mamma,
    ik heb stillekes je verhaal zitten lezen en ja zitten knikken,
    soms móet er iets héél drastisch in je leven gebeuren om te voelen en te beseffen, hóe dierbaar leven is…
    het lijkt zo gewoon maar is dat niet…

    mama pippa is terug🙂 hallelujah

  2. Een leven kan veel wendingen nemen!
    Goed dat je nu positief ingesteld bent,
    dat is de kant waar je naar moet kijken!
    Welkom terug in blogland.
    Je eerste nieuw logje is al verwelkomend.
    Mooi dat je het kleine(roos) dicht bij je bewaard!

    Fijn weekend.
    Gr.
    P-TER

  3. wat een mooie verrassing Anja,je bent terug.mooi om te lezen hoe je de terug komst van je lief ventje beschrijft,het is alsof ik het zelf beleef.

    Een vrolijk humeurtje,een vriendelijke lach,
    is het levensdeuntje voor elke dag.
    Ik wens je een fijne vrijdagavond
    Het was fijn hier te vertoeven op je mooie blogje
    warme groetjes en een knuffelke
    liefs dolfijntje

  4. Prachtig, de echte rijkdom in het leven is niet het geld.
    Sommige dingen zijn tegelijk gratis en onbetaalbaar.
    Schrijf vooral verder.

  5. Het zal zeker een emotionele tijd geweest zijn voor jou en ook voor je dochter. Vier maanden is ook niet niks, ver weg met toch altijd een risico. Je hebt je taai gehouden, gevloekt ook als ik het mij herinner en heb je ook geen WC moeten maken?
    Blij dat je terug bent en ben ook nieuwsgierig naar je nieuwe verhalen.

  6. Fijn dat je terugbent. Ik had er eerst geen erg in toen je terug langskwam. Mijn leven is ondertussen ook drastisch veranderd en het vraagt nog steeds een aanpassing.

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s