Lang leve Skype …

Nu ventje in Kandahar zit, besef ik maar pas hoe belangrijk het internet kan zijn …

Vorige dinsdagavond is hij vertrokken, en het was contact houden per sms. Want een telefoontje zat er niet echt in vanwege de dure kosten voor een verbinding vanuit de Grote Zandbak. Al zou ik uiteindelijk toch hebben gebeld, al was het alleen maar om even z’n stem te horen.
Er werd gezegd dat er vanaf zaterdag internet zou komen voor de nieuwe groep. Dus, ik en Amber, heel de dag in de zeer nabije omgeving van de laptop gebleven om toch maar niks te missen.
Pfff … pas’s avonds, rond 22.00u was het eindelijk zover. Skype sprong aan en mijn hart klopte meteen een paar slagen sneller.
Niet te geloven hoe goed een troebel beeld kan doen van diegene die je lief is, terwijl je z’n stem hoort, ook al heb je hem nog maar enkele dagen moeten missen.

‘k Heb ‘m natuurlijk gevraagd hoe het daar nu eigenlijk is. En z’n verhaal heeft me nog niet echt gerustgesteld. Elke dag gaat het alarm er wel een paar keer af en horen ze raketten neerploffen, waarbij ze naar de dichtsbijzijnde shelter moeten lopen en gaan neerliggen. Ik had liever gehoord dat er niks te merken was van wat voor gevaar dan ook.
De raketten vallen ver van de werkvloer, maar het feit alleen al dát er vallen …

De lintmeter, waar we elke dag een centimetertje afknippen staat vandaag op 122 en nondedekke, da’s nog lang.
Voor iedere buitenstaander lijkt het niet zo, maar eens je er zelf middenin zit, geloof me, het voelt aan als een eeuwigheid.

We leven dus van Skype-moment naar Skype-moment, van foto naar foto … met de papieren zakdoekjes steeds heel dicht in de buurt …

9 gedachten over “Lang leve Skype …

  1. Maar ik denk toch dat jullie alle 3 blij zijn als jullie elkaar zien op skype.
    Anja, ik wens je nog veel sterkte toe en schrijf alles maar van je af.
    Hoe gaat het ondertussen met de hoofdpijn van Amber?
    Liefs, xxx

    • Nog niet goed … Vandaag is ze in de namiddag pas naar school gegaan. Gelukkig zijn ze op school heel begripvol. Maar het is een feit dat ze vele lessen mist door die hoofdpijnen. Ik hoop zo dat er snel iets uit de bus valt dat helpt, want het is zwaar …

      • Dan ligt het niet alleen aan het vertrek van Ward, maar speelt er ook nog iets anders.
        Ik hoop voor jullie dat ze snel vinden wat er aan de hand is.
        Kan me inbeelden dat het voor jullie heel zwaar is, want dit sleept nu toch al een tijdje aan.

  2. Hè Anjake, gelukkig toch dat die hulpmiddelen bestaan tegenwoordig! Vroeger ging het met brieven schrijven, stel je voor…
    Zou toch voorzichtig zijn met die migraine en niet teveel manipuleren aan hoofd en/ of nek
    Hou de moed erin

  3. ik kan geloven dat je nu uitkijkt naar ieder skypemoment
    vreselijk toch dat mensen moeten leven in zo’n situatie van steeds schuilen voor de raketten, voor je ventje nog 122 dagen, voor die mensen…
    Ik denk eens je voorbij 100 bent dat het dan vlugger zal gaan dat aftellen, maarja, zoals je zegt, voor wie wacht op de thuiskomst duurt het veel langer, dus sla nog maar een voorraad zakdoekjes in
    Heel veel goeie moed nog

  4. Gelukkig bestaat skype en werkt het ook! Op die manier zie je Ward misschien elke dag als zijn werk het toelaat.NIet te veel piekeren hoor dat zou je man beslist niet willen. Hopelijk komt er een oplossing uit de bus voor Amber ,misschien is ze onbewust ook er gestresseerd voor het ogenblik.

  5. Ik kan het me helemaal voorstellen dat je daar naartoe leeft!
    En ook juist dat je die verhalen niet wilt horen.. maar misschien wel goed dat je ze toch hoort? Want zou hij het niet vertellen en komt hij er pas achteraf mee voel je je ook niet heel happy lijkt me.. ER blijft toch altijd het gevoel dat het wel zo is…

    Vervelend voor Amber zeg.
    HOofdpijn is zo vervelend en zeker als je het vaker hebt…

  6. gelukkig is er skype en kan je genieten van de momenten die er zijn als je hem ziet Anja.weet je wat Anja,schrijf je gevoelens van je af,dat lucht een beetje op meisje

    Een vrolijk humeurtje,een vriendelijke lach,
    is het levensdeuntje voor elke dag.
    Gisteren liet internet mij in de steek en kon ik niet bij jou langs komen,
    maar vandaag ben ik gezond en wel terug
    Ik wens je donders een fijne dinsdagavond
    warme groetjes en een knuffelke
    liefs dolfijntje

  7. Het is een leven apart natuurlijk, zo weg zijn van elkaar. Met de moderne technologie is het toch al iets beter dan vroeger.
    Dat gaan schuilen: lijkt mij inderdaad een van de downsides van de job.

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s