Identiteitscrisis …

Het volgende verhaal is uit het leven gegrepen …
Uit het leven van een kat weliswaar, maar daarom niet minder belangrijk.

Een vriendin van mij had al een katertje (het broertje van onze Mini), zijn naam is Didi en door sommigen misschien nog wel bekend van zijn verhaal dat hij hier ooit ‘ns deed over zijn kattenbak.
Na lang heen- en weergedenk werd er besloten om Didi een vriendinnetje te geven, zodat hij niet alleen zou zijn als zijn Vrouwtje ging werken. Er was op dat ogenblik een nestje geboren bij een andere vriendin, en gelukkig was er een kattinnetje bij. Het leek dus gewoon voorbestemd dat zij het liefje van Didi zou worden. Ze kreeg de naam Moesti …

Ondertussen is Moesti een flinke kat van 6 maanden geworden en werd het hoog tijd om haar babyfabriek op non-actief te laten zetten, kwestie van de katers met teveel aan testosteron de kans niet te geven haar met een kroost op te zadelen.

Sneetje in de buik, alles eruit wat overbodig werd, buik terug dicht, klaar …

Normaal gezien dan toch, want deze keer lag het effe anders. De buik werk opengesneden, tot zover klopte de cursus. Maar eenmaal in de buik, werd er rondgespeurd op zoek naar eierstokjes en een baarmoedertje, en vreemd genoeg was geen van beiden aanwezig. Buik dan maar terug dicht.

Ik zie de vraagtekens zo al boven het hoofd van die dierenarts staan …

Over naar plan B, even voelen onder de staart, want bij gebrek aan een babyfabriek, moest er toch iets anders hangende zijn. En ja, er was plots een zeer klein tastbaar feit dat bewees dat Moesti verder door het leven zou gaan als kater. Een gecastreerde kater dan wel, want zelfs al waren de bewijzen van zijn mannelijkheid nog zo klein, ze werden deskundig verwijderd.
Hoop ik tenminste, want hoe deskundig kan je zijn, als dierenarts, als je na enkele keren een kat gezien te hebben er nog steeds van overtuigd bent dat het om een vrouwtje gaat. En pas na het opensnijden merkt dat je oordeel verkeerd was …

Toen mijn vriendin het vertelde, lag ik plat achterover van het lachen, maar even later drong het tot me door dat dat beestje voor niks was opengemaakt. Ocharme, hij loopt nu rond met draadjes in zijn buik èn een lege achterkant.

Ik hoop voor Moesti dat hij snel door deze identiteitscrisis heen geraakt. Om nog maar te zwijgen over het feit dat Didi al die tijd noodgedwongen achter een kater heeft moeten aanzitten. Een kat zou door minder verward geraken …

23 gedachten over “Identiteitscrisis …

  1. Wat een ellende voor Musti en redelijk stom van die dierenarts. Ik zou me daar toch wel boos over maken denk ik zo en de dierenarts dat ook laten weten.
    Maar Musti een een schatje om te zien en zal als ‘eunuch’ verder een fijn leventje hebben.

  2. Ik zou denk ik ook niet kunnen lachen , want een sterilisatie is eigenlijk een veel zwaardere operatie dan een castratie! Ik zou geloof ik toch heftig over de prijs discussieren! Arme Musti, gelukkig had ze niet een typisch vrouwelijke naam, zou ze ook nog van naam moeten veranderen!
    groetjes
    Chrissta

  3. Ja anja, leuk om te lezen, Maar die dierenarts zou dat moeten gezien( geweten) hebben. Je snijdt zomaar een kat nie open !!! Daarvoor zou ik mij héél kwaad gemaakt hebben hoor!!! Moesten wij zijne buik eens opensnijden en weer dicht naaien zonder iets te vinden, wat zou hij dan zeggen!!!!!Als je voor dierenarts geleerd hebt, moet je toch wel beter weten denk ik.
    Ik wens je een fijne vrijdag verder…Lieve grtjs. van anny xxx

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s