Milo …

We hebben de knoop vrijdagavond doorgehakt. Een kleine puppy was het enige dat mij weer een klein beetje steviger op de rails kon krijgen. Ik ben een hondenmens, zoveel is nu wel duidelijk voor iedereen (ik wist het al veel langer) …

Het ras stond meteen vast, een Engelse Cocker Spaniel. We hebben grote kennels gebeld, Cockertjes in overvloed, maar die kennels staan bekend als broodfokkers, dus gingen we op zoek naar kleinschaligere fokkers. Fokkers die zich enkel (in ons geval) met Cockers bezighielden, waar de honden in huiselijke kring werden grootgebracht.

Uren heb ik mijn ogen over het scherm van de laptop laten zweven, om steeds tot de conclusie te moeten komen, dat het niet eenvoudig was om een oranje (lees: ros van kleur) puppy te vinden op dit moment. Zwart/witte wel, maar mijn keuze stond vast. ’t Moest en zou een roske worden. Mijn moed is meermaals die dag in mijn schoenen gezonken, terwijl de tranen uit m’n ogen stroomden …

Tot we zondagnamiddag plots aan de telefoon hoorden dat er bij ‘Liljenthals’ nog een reutje in de kleuren wit/ros te adopteren viel. Mijn hart is even blijven stilstaan, mijn hoop werd weer aangewakkerd en mijn tranen stroomden, maar deze keer eindelijk eens van geluk. Maandagavond zijn we bij de mensen langsgegaan in Merksplas, het was een Nederlands echtpaar, waar we ons direct bij thuis voelden. We zagen ook dadelijk dat ze een heel groot hart voor honden hadden, de Cockers mochten vrij in huis rondlopen, zo konden we ook meteen de trotste puppy-mama bewonderen, ze waren perfect opgevoed, lief, mooi, kortom het voelde goed.
We kregen alle uitleg die we wensten en wat het belangrijkste was, we adopteerden de puppy …

Dus nu mag ik jullie allemaal officieel voorstellen aan Milo. Hij is 9 weken oud, lief, schattig en mijn lichtje in de duisternis. Ik voel het aan mezelf, het tij kan nu keren, mijn hartje herleeft weer een klein stukje. De wondes kunnen beginnen helen, eindelijk …

Met de excuses voor zijn natte oren, drinken is een redelijk vochtige aangelegenheid bij Cockertjes …

26 gedachten over “Milo …

  1. Ik ben blij voor jou. ’t Bewijst inderdaad dat je wellicht een hondenmens bent.
    Ik eigenlijk niet. Hoe ik ooit aan een hond geraakt ben is een lang verhaal.
    Ook al ben ik geen hondenmens (je zal mij bvb. zelden of nooit een hond van een ander zien strelen, het zegt mij NIETS), Aran kwam niets tekort, dat weet je. Ik zou er alles voor gedaan hebben. Geen honden mens, wel een Aran-mens.
    En nog: ik voel weinig of geen affektie voor andere honden, daarentegen krimpt mijn hart wel in elkaar als ik honden zie of weet die niet goed behandeld worden, die nooit mogen gaan wandelen, die hele dagen in een hok zitten, …. Op dat moment ben ik gewoon een dierenliefhebber, en ik weet dat honden daar niet voor gemaakt zijn. Zo’n mensen zou ik – vergeef het mij – afschieten.

  2. ohhhhhhhhhhhhhhhhh wat een scheetje mamma
    wat een dotje:-)
    ik ben hélemaal weg van het diertje:-)

    hihi, jawel hé, die oortjes die maken vanalles mee komende tijd, en eten zal der in blijven hangen maar dat haal jij der met liefde weer uit, ik weet het zeker,

    wat heerlijk mamma,
    ik ben zó ontzettend blij voor je, voor jullie als gezin,

    een dikke knuffel en héél veel puppy fun samen,

    * stoeltje klaarzetten ga *

    voor alle puppyfoto’s die gaan komen:-)

    “super”

    xxx

  3. Mamapippa wat een pracht van een beestje, zo mooi, het is echt een schatje. Wat ben ik blij in uw plaats, uw hartje zal weer open bloeien. Ik ben zo gelukkig in uw plaatst.
    Groetjes
    Adriën

  4. Prachtig en lief beestje.
    Ik heb zo het gevoel dat het méér dan vertroeteld zal worden🙂
    Ik ben blij voor je, geniet er maar van!
    Groetjes.

  5. wat een schattig cockertje,zo lief,ik zou het ook direct meenemen hoor.nu kan je hartje weer open gaan Anja,ik ben echt blij voor jou,je bent een echte hondenvriend,dat heb je nu laten zien
    liefs dolfijntje

  6. Ohh wat een Droepie!! Wat vind ik dit fijn voor je ,deze lieverd maakt je weer blij lees ik en dat verdien je .Ik weet zeker dat jullie heel veel plezier gaan hebben saampjes .En natuurlijk veel foto’s laten zien hoor!! Geniet maar lekker van jou Milo
    Lieve groetjes Elisabeth

  7. de ‘ooooohhhhh’ en ‘aaaaaahhhh”s zijn hier niet te tellen!

    Zelf vooral een kattenmens,
    ligt er nu ook eentje op schoot😉,
    maar mocht er ooit een hond in huis komen….
    Mijn oom had er lang geleden een: zo’n lieverd!

  8. Ben zelf eigenlijk ook meer n hondenmens maar toch hebben we nu een kater, toevallig hier terecht gekomen en nu zou ik hem niet meer kunnen missen. Zo zie je maar… Hoop dat dit cockertje je n beetje over je verdriet heen helpt, ziet er in ieder geval n schatje uit. Hou wel van dit ras, is zo’n beetje n tussengrootte ook he, geen minihondje maar ook weer niet te groot ! Goede keuze !
    Groetje,
    AmaZony

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s