Tranen …

Ik ben op, mijn hart voelt totaal leeg. Ik vecht tegen het getrek aan mijn lijf, dat me steeds dieper naar beneden wil halen, maar ik ben aan ’t verliezen. Of zo voelt het het toch aan. Ik ben mezelf niet meer, ik kan niks verdragen, ik zou dagen aan een stuk kunnen slapen, maar als ik dan in m’n bed lig is het enige wat komt een zondvloed aan tranen …

De dagen gaan voorbij, mijn verdriet wordt steeds groter in plaats van heel stilaan te veranderen in mooie gedachten en herinneringen. Ik heb nooit geweten dat het verliezen van een hond zo’n ravage in mijn hoofd kon aanrichten. En het lijkt alsof ik het nergens kwijt kan, het lijkt alsof ik zomaar, met een knip van mijn vinger, alles van me af zou moeten kunnen zetten. Maar het gaat niet …

Ik begin er zelfs aan te denken om toch een ander hondje die lege, pijnlijke plaats te laten vullen. Ook al was ik er eerst heel erg tegen. Geen enkele hond kan Gitan vervangen, dat weet ik. Maar mijn pijn wordt er misschien een klein beetje draaglijker door. Maar de beslissing ligt niet alleen in mijn handen. Ik wil niet egoïstisch zijn …

We hebben hier onze drie poezen nog, die geven me ook liefde, die krijgen ook mijn aandacht. Maar ik ben een hondenmens, ik weet niet of iemand het echt begrijpt …

Ik wil gewoon weer kunnen lachen, oprecht lachen, zonder een masker te moeten opzetten om mijn verdriet buitenshuis te verbergen. Ik hoor mensen vaak zeggen, “Anja, jij lacht altijd !”. Wel mensen, sorry voor het doorprikken van jullie ballon, ik huil meer dan dat ik lach …

Sorry voor deze klaagzang, het moest er weer eens uit …

Ik ga even een blogpauze inlassen, tot blogs, dikke knuffel allemaaal xXx

36 gedachten over “Tranen …

  1. lieve Anja,

    neen meisje, vervangen kan je hem niet, de pijn zal nooit helemaal weggaag, het verdriet zal slijten met de tijd, maar het gemis zal blijven.

    Jouw hartje doet pijn, jij wil lachen, maar moet wenen, laat ze maar komen die tranen, krop ze niet op, want dan wordt de pijn alleen maar erger !

    Jij bent niet egoistisch als je overweegt om een andere hond een plaats te geven in jullie gezinneke, integendeel, er zijn honden die dromen en smeken om een baasje als jij te hebben, en misschien, heeeel misschien, kan dat de pijn verzachten, waar ook jou dierbare hond nu is, hij zal je vanuit de ” hondenhemel ” toelachen en dankbaar zijn dat je nu je liefde en aandacht aan een soortgenootje kan geven., want hij weet hoe fijn het bij jou is !

    Kop op meisje, schreeuw je verdriet maar uit, en lach dan een nieuwe huisgenoot toe
    sterkte en liefs
    Nikita xxx

  2. Goed dat je het van je afschrijft, hopelijk helpt dat wat. Het is heel vervelend dat je je zo rot voelt. Ik kan me heel goed voorstellen dat je je erg gaat hechten aan een hond en hem daarom nu erg mist.
    Neem de tijd die je nodig hebt om tot jezelf te komen. Het lijkt mij wel een goed idee om een nieuwe hond te nemen. Als je daar na verloop van tijd net zo aan gehecht bent en net zo blij mee bent als met deze vorige, valt dat waarschijnlijk makkelijker eenplekje te geven en te dragen. Het belangrijkste is at je doet wat jij denkt dat het beste voor je is.
    Heel veel sterkte in ieder geval.

  3. ach Anja toch, wat is het zwaar voor je
    jammer genoeg moet je van elk dier afscheid nemen en dat is zo hard
    Maar je moet en zal er terug bovenop komen, denk aan je gezin
    Je mag je er echt niet ziek in maken
    Gitan zal er niet door terugkomen
    En als je denkt dat een ander hondje je verdriet zal verminderen dan moet je dat doen
    heel veel warme knuffels
    kop op meisje, vechten hoor

  4. Je reactie is héél normaal. Je maakt een rouwproces door en bij de ene mens gaat dat beter dan bij een ander. Je mag het niet opkroppen,je moet erover spreken of schrijven,het verdriet moet zich uiten en dan pas zul je wat opgelucht zijn en niet meer in cirkels gaan denken! Rouwen gebeurt in fases en jij zit nu in een moeilijke fase, die van aanvaarding .Een schouderklopje van mij !

  5. doe dat maar mamma,

    een hond verliezen is niet zómaar een hond verliezen,
    als je een goeie band hebt met je hond, dan is die veel meer dan “’n hond”

    toen ik gijs moest laten inslapen, was ik blij voor haar, maar mijn wereld verging….
    iemand die geen dieren heeft, zal niet begrijpen wat je zo verdrietig maakt…

    maar mamma,
    ik snap je,

    als jij denkt dat een nieuw hondje je weer vreugdetranen kan bezorgen doe het dan….
    doe het gerust,
    gitan is in de honden hemel, en in je hart,
    jij moet door in het heden in het nú, en hoe je dat doet,

    dat weet je zelf het best…
    als dat met een nieuw maatje is….. doe het….

    mama,
    ik voel met je mee,

    xxx

  6. Anja wat moet dat zwaar zijn voor jou meisje.Ik heb er geen woorden voor, want ik heb dat ook nog tegen gekomen. En ik heb mij een nieuw hondje gekocht, het is niet het zelfde maar het helpt, geloof mij maar. Ik leef met je mee hoor.
    Groetjes
    Adriën

  7. wat voel ik met je mee lieve Anja,een hond is maar een hond zeggen ze eens,maar dat is niet waar, dat is gelijk een kind,je voed het,je gaat er mee wandelen,je krijgt er vriendschap van enz…
    eens een hondenvriend altijd hondenvriend,.
    dikke troostknuffel voor jou Anja

  8. Meiss toch ,huil maar en schrijf het maar van je af.Het is toch logisch dat je zoveel verdriet hebt ,het kost zoveel tijd om zelfs maar een beetje te wennen dat je maatje er niet meer is .Ik begrijp wel dat je er over denkt om een ander hondje te nemen ,maar misschien moet je jezelf eerst wat tijd gunnen om je verdriet een beetje te verwerken en dan later een hondje nemen ,ik denk dat je nu nog veel te verdrietig bent om dat aan te kunnen .Ik hoop dat ik dit mag schrijven ,ik heb dat namelijk ook gedaan heel lang geleden en voor mij was dat geen goede beslissing .Ik wens je heel veel sterkte .Veel liefs en een troostknuffel van mij .
    Elisabeth

  9. Anja, je hebt het nu erg moeilijk.
    Aan raadgevingen allerhande, heb je nu waarschijnlijk weinig boodschap,
    ik wil je enkel zeggen: geef jezelf de tijd om dit te verwerken.
    Laat het gewoon gebeuren en weet dat er weer een tijd van lachen komt.
    Lieve groet.

  10. Goh Anja toch …. neem je tijd… goed dat je de ballon doorprikt hebt, verstop je verdriet niet, begrijp je volkomen , zal blijven pijn doen, ander hondje of niet…. zijn dingen die allemaal een plaatsje moeten krijgen zodat je ermee kan leven, zonder masker…. Sterkte !
    Groetje,
    AmaZony

  11. Wat de reden ook is, verdriet overkomt ons allemaal Mammapippa. En dan hebben we inderdaad dat leeg en verloren gevoel. Neem je tijd om het verlies te verwerken. Ik weet niet of een ander hondje in huis nemen de oplossing is. Ik denk dat je dit verlies eerst moet verwerken? Ik wens je heel veel sterkte!
    Lieve groetjes van Elle

  12. Een hond verliezen laat zijn sporen achter want gaat toch om een gezinslid dat zoveel jaren bij je geweest is, maar je schrijft erover en dat is ook al een deel van het verwerkingsproces

  13. zo herkenbaar Mama
    kijk maar terug als ik vadrouille verloren had
    had ik ook zin in niets
    je komt er wel boven op
    maar geef het tijd!
    dikke knuf meid!

  14. Lieve anja, je verdriet zal nog een tijdje duren….en het maakt het voor je gezinneke ook nie makkelijk…..denk daar ook eens aan !!!!! Je dieren zijn een deel van het gezin en van je leven, en dat vergeet je niet….Maar er zijn er nog zoveel die om warmte en liefde smeken….en jij kan hen dat geven anja, daar ben ik zeker van….En verberg je verdriet niet anja, deel het met degene die mee verdrietig zijn met je….Denk er goed over na anja, maar wacht niet te lang om een ander dier gelukkig te maken zoals je met gitan hebt gedaan……..Sterkte anja…..lieve grtjs. anny xxx

  15. Zoveel verdriet. Neem de tijd die nodig is bij het verwerken van dit verlies. Een nieuwe hond of niet? Je moet doen wat je hart je vertelt. Ik begrijp hoe je je voelt, het heeft echt tijd nodig. Ik heb me zo verdrietig gevoeld, schuldig, heb ik wel genoeg gedaan? kon niet naar haar foto kijken. Toen heb ik een album gemaakt, speciaal voor haar, alle foto’s uitgehaald en bekeken, dagen ben ik er aan bezig geweest, maar het heeft me echt geholpen om het te verwerken. Ik weet niet of mijn woorden jou enige troost kunnen brengen, maar weet wel dat ik je alle sterkte toewens.
    groetjes, Vanessa

  16. Voor de allereerste keer breng ik een bezoek aan je blog en je grijpt mij onmiddellijk bij de keel. Een huisdier verliezen, is verschrikkelijk. Tis net alsof er een stukje van jezelf sterft. Na de dood van mijn poes Minoe, leek het alsof ik mij nooit meer gelukkig zou voelen…
    Neem dus alle tijd die je nodig hebt. Krop het verdriet niet op. En adopteer een nieuw hondje wanneer je er klaar voor bent. Dan heb je terug de kracht om het een warme thuis te geven.
    Veel sterkte!

  17. Iedereen weet hoe het is om je grote vriend te verliezen. Ook al is het, zoals velen zeggen, ‘maar een huisdhier’, het verlies blijft even hard. Ik weet hoe het voelt, heel veel sterkte toegewenst met het verlies.

  18. Ik weet wat je doormaakt Anja.
    Of je nu een andere hond neemt of niet, da’s echt wel persoonlijk. Ikzelf heb lang gedacht dat het niet mogelijk zou zijn, dat Aran niet te vervangen zou zijn. En dat is ze ook niet. Maar met Jolan in huis te halen besef ik dat ik waarschijnlijk ook aan een nieuwe puppy snel gehecht zou geweest zijn.
    Het zou geen Aran geweest zijn, maar sinds Jolan weet ik dat er geen twee dieren bestaan die hetzelfde zijn. Een overdreven vergelijking, maar toch: net zolas er ook geen twee kinderen dezelfde zijn. Nu Aran er niet meer is, en ik Jolan heb, versta ik beter dan vroeger dat een moeder, een vader, van elk kind evenveel kan houden.
    Dus…. misschien geen slecht idee, een nieuwe hond.

  19. Waarom zou je je heldhaftiger voordoen dan je je voelt. Als je een hond waaraan je gehecht bent verliest MOET je daarom rouwen en dat doe je ook op je eigen manier en in je eigen tempo.
    Een andere hond nemen als het verlies nog zo scherp is…. weet ik niet, misschien wil je nu nog teveel je ‘eigen’ Gitan terug… en dat zou niet eerlijk zijn.
    Met een lach en een traan de draad weer proberen op te pakken, veel sterke en hopelijk tot blogs.

  20. Ik weet het is zwaar hé…heb al verschillende dieren verloren en ik weet dat het ongelooflijk veel pijn doet…ik heb nooit een dier vervangen door een ander, dat kon ik niet…het is vreselijk om je dier te moeten missen…met de tijd slijt het , maar vergeten doet men het niet…veel sterkte meisje….lieve knuff

  21. Ach, lieve lieve Mamapippa toch! Verdriet in eender welke vorm doet pijn, heel veel pijn en die moet je willens nillens doorstaan. Ik ga je niet zeggen wat het beste is, dat moet jijzelf doen samen met je huisgenoten. Gun jezelf nog wat tijd, laat het verdriet eerst zijn werk doen zodat je later als je het een plaatsje hebt kunnen geven, de juiste beslissing kunt nemen.
    Als je even geen zin hebt in bloggen geeft dat niet, laat maar een seintje als je er weer klaar voor bent.

    Veel liefs en een dikke knuffel van me

  22. Lieve Anja,

    Natuurlijk mag je huilen, natuurlijk mag je verdriet hebben , natuurlijk mag je hem missen …. rust nu maar eventjes …. neem je verdriet in je armen en wieg het zachtjes in het mooie van de herinneringen die er vast en zeker zijn

  23. Dat zeggen ze tegen mij ook altijd, jij bent altijd zo vrolijk en goed lachs. Maar ze moesten het allemaal eens weten. En een hond vervangen kan je nooit, maar ons yana heeft mijn wel geholpen om het verlies van onze andere hond een plaats te geven. Al zit ze nog altijd diep in mijn hart en kan ik nu nog soms eens beginnen wenen omdat ik da beest zo verdomd veel mis. Het is een deel van u familie dat je moet missen.
    DIkke knuffel

  24. Hey Mammapippa , er staan hier al zo veel reacties dat ik gewoon in herhaling zal vallen!
    Verdriet mag je toelaten, maar zie er wel op toe dat je er geen depressie aan overhoudt! Je mag best met je huisdokter over dat verlies praten , daar is niets belachelijks of zo aan!
    Misschien eens naar het asiel gaan wandelen met een hondje, dan voel je ook wat het met je doet , bij andere hondjes te zijn!
    t zal echt zijn tijd nodig hebben!
    groetjes
    christa

  25. Ik begrijp dat perfect hoor, een hond mens zijn, ik ben ook zo.
    Geef jezelf wat tijd, probeer jouw verlies een plaats te geven.
    Die blogpauze is misschien geen slecht idee.
    Maar kom toch terug.

  26. Een dierbare verliezen doet altijd pijn.
    Of dit nu een mens of een dier is, maakt niet uit.
    Inmiddels via FB gelezen dat je op zoek bent naar een pup.
    Hopelijk mag je die snel in je armen nemen.
    Het zal hem uiteraard niet vervangen, maar zal misschien de pijn wat kunnen verzachten.

    Een hele dikke knuffel,
    Melissa

  27. Goeie morgen anja, ben je al wat bekomen meid??? Ik hoop van ja….Km je een fijne start van de week toewensen…..en anja…..de moed erin houden hé!!!!

    Lieve grtjs. van anny en dikke knuff. xxx

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s