1, 2, 3 … zo gaat ‘ie goed, zo gaat ‘ie beter …

Had ik al verteld dat Amber steeds een heel eind voor mij uit loopt tijdens een wandeling. Ik kan daar totaal niks aan doen, het is mijn fototoestel dat steeds wil blijven stilstaan om zeker niks aan zijn lens te laten voorbij gaan …

En we stapten verder, tot op een punt waar we de mist zijn ingegaan, door in plaats van de pijltjes, het pad te volgen. We kwamen uit op een autoweg, zonder enig teken van Natuurpunt om ons de weg te wijzen. Wij terug van waar we kwamen om het nog ‘ns opnieuw te onderzoeken. En mijn voeten begonnen al serieus geprikkeld te worden. Gelukkig ontdekte mijn wijze dochter een aanwijzing, zodat we onze tocht konden verderzetten …

Terwijl wij ons laafden aan onze flesjes water, begon deze spin aan zijn (of haar) namiddagmaaltijdje …

Vanaf nu keken we uit naar de plaats waar er een vogelkijkhut stond, maar eerst even een bankje opzoeken …

(wordt vervolgd …)

Advertenties

10 gedachten over “1, 2, 3 … zo gaat ‘ie goed, zo gaat ‘ie beter …

  1. ik vind het al heel verwonderlijk dat je dochter mee gaat wandelen? op die leeftijd hebben ze gewoonljik wat anders te doen? 😉 laat ze dus maar lekker voorop lopen, ons ‘sma’ komt wel achterna? 😀

    dat bankje staat heel uitnodigend te kijken, mamapippa!

    en ikke ook!
    .. naar het vervolg van jullie tocht! 😉

  2. Dag anja, dat amber vooruit loopt geeft niet, je hebt er mooie foto’s van kunnen maken, echt waar….En amber zal toch wal wachten op haar ma hoor!!!!

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s