Spelen met vuur …

Wie speelde er als kind niet graag met vuur …

Weinigen, denk ik. Ik was er in ieder geval steeds als de kippen bij, als er in ‘den hof’ vuurtje werd gestookt.
Ik herinner me nog dat ik dan samen met m’n opa (die ik Pétie noemde), aardappels in aluminiumfolie wikkelde en die dan onderin het vuur duwde. Zo werd de aardappel gaar en kon ik ze, recht uit de schil, oplepelen. Terwijl ik wachtte tijdens het garen, mocht ik dan met een stok wat peuteren in het vuur, natuurlijk onder het allesziend oog van Pétie.

Vuur, het kan mooi zijn, maar ook verwoestend. Gelukkig is dat ongeluk me tot nu toe bespaard gebleven.

Maar de aantrekkingskracht van vuur zit in me. Ik vind het mooi om naar te kijken, een kaars, of gewoon de lucifer waarmee ze aangestoken wordt …

Het fotograferen van vuur, da’s dan weer een andere zaak. Die vlammetjes staan niet stil hè …

Advertenties

17 gedachten over “Spelen met vuur …

  1. ohhhhhhhhhhhhhh
    wat een mooi geizcht mama.
    fascinerend hoe het vlammetje langs dat houtje likt…….

    net het leven hé:-0

    maak er een superdag van vrouwke,
    je verdiende loon vandaag 🙂

    xxx

  2. T’IS TOCH SCHOON HE ZO’N VUURTJE EN HET KAN JE WARMTE GEVEN….MAAR MET VUUR SPELEN IS LEVENSGEVAARLIJK HE EN HOPEN MAAR DAT WE DAAR VAN GESPAARD BLIJVEN…ZOALS JE VAAK OP T.V. ZIET…..JE ZOU ER ZOT VAN WORDEN…..IK WENS JE EEN FIJNE MIDWEEK TOE.

    LIEVE GRTJS. VAN ANNY

  3. Ik was als ouder kinddoodsbang van vuur. Had ooit toen m’ ouders nog sliepen met een aansteker gespeeld, ’t spel blokkeerd en ‘k had hem toen maar vlug bij m’n ouders op hun kussen gelegd. Sjans dat ze op tijd wakker werden.

  4. wat zijn dat prachtige foto’s mamapippa.vuurtje stoken in de open haard is lekker warm,maar ik zou niet willen gedroomd hebben van een brand hoor
    dikke knuffel en geniet van het zonnetje

  5. Vuur !……. Heeft iets magisch, de warmte, de gloed en tegelijkertijd zn gevaarlijke kantje.
    Inderdaad n moeilijk onderwerp om te fotograferen, maar je hebt dat goed geprobeerd!
    Heel sfeervol ! Grtz,

  6. ik herinner me ook de tijd
    dat vuurtjes stoken om tuinafval te verbranden
    nog toegelaten was. En dan porren in de smeulende assen.
    Maar euh… ik was eigenlijk een beetje bang van vuur,
    durfde nauwelijks een lucifer aansteken
    tot ik een jaar of 12 was, denk ik.

  7. Vuur ja dat met dat stokje peuteren, brengt me zo weer in mijn kindertijd…
    Héérlijk om daar nog eens te vertoeven! Dankje.

    Ik vind dat je het vuur hier aardig hebt vastgelegd, een brandend stekske heb ik nog nooit gefotografeerd, dat wordt dus nog een uitdaging..

  8. t Zijn weer prachtige foto’s, Anja!

    Bij ons was t al bijna een traditie. Als de aardappelen door ons opgeraapt waren op te veld en onze pa het loof bijeengeharkt had, stak hij de stapel in brand en mochten wij daar aardappelen in gooien (zonder alufolie wel). Daarna de schil afpellen en smullen maar, hhhhhmmmmm … ik proef t nu nog 🙂

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s