Boswandelingetje …

Warm, warm, warm, … Dus Mini en ik hadden het grandioze idee om een boswandeling te gaan maken. Lekker de verkoeling onder het gebladerte opzoeken, weg van de warmte. Amai, wat hebben we ons weer misrekend. Van veel koelte en verfrissing was geen sprake. Zelfs onder het dichte bladerdak overviel de warme lucht ons telkens weer. Maar kom, geen gezeur, we hebben onze ogen de kost gegeven.

De natuur was er prachtig, maar hoe kan het ook anders, we bevonden ons in mijn geboortedorpje: Wezemaal. Op de Wijngaardberg. Al wandelend kwamen er herinneringen naar boven. Toen ik nog op de lagere school zat, deden we vaak boswandelingen op de berg. Helemaal bovenaan staat er een standbeeld van Jezus (niet dat ik zo gelovig ben), die z’n armen uitstrekt en waakt over het dorp en zijn inwoners. En wat me telkens weer opvalt met herinneringen van vroeger is, dat alles er nu veel kleiner uitziet, ofwel is die Jezus ondertussen gekrompen.

In het naar huis rijden, ben ik tot de conclusie gekomen, dat het dorp waar je opgroeide toch steeds dat ene plekje in je hart blijft veroveren …

Wijngaardberg

Advertenties

14 gedachten over “Boswandelingetje …

  1. Heerlijk zo’n wandeling!
    Zeker als het een paar dagen warm is geweest, dan is het juist in het bos niet meer uit te houden.

    Fijn dat jij wel goede herinneringen hebt aan het dorp waar je bent opgegroeid.
    Ik hoop er niet of nauwelijks meer te hoeven komen.

  2. Het dorp waar je bent opgegroeid blijft fascineren hé, ik heb dat ooit gehad en ben terug gaan kijken maar er is zoveel veranderd dat het bijna onherkenbaar is.
    Leuke foto trouwens!

  3. Een geslaagde verandering. Mooi deze collage,kun je steeds toffe dingen mee maken,zeker als je niet tussen foto’s kan kiezen om te posten. Ik ben ook terug van weggeweest en maak nu de kust onveilig.
    Groetjes

  4. Teruggaan naar de plaatsen waar je opgroeide:
    ik doe het ook soms eens
    en telkens komt dan datzelfde specifieke gevoel weer boven.
    En inderdaad, gezien door kinderogen lijkt alles groter.
    Ik ben nooit zo ontgoocheld geweest als toen ik als volwassene weer eens in de Meli (nu Plopsaland) kwam: dat grote park waar we als kind een ganse dag rondliepen was plots gekrompen tot kabouter-formaat.

  5. Hmmm ik zou eerlijk gezegd hetzelfde gedacht hebben, van de verkoeling te gaan zoeken in het bos.
    Maar ja, het was gisteren dan ook zeer warm, en ik geloof dat ze vandaag zelfs NOG warmer geven 🙂
    Dus best niet naar het bos trekken hihi.
    Groetjes!

Dank je wel om een reactie achter te laten ...

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s